l'Entrepôt du Congo

l'Entrepôt du Congo is een brasserie op 't Zuid in Antwerpen.

Food + Drinks

U kan onze kaart hier vinden.

Historiek

Het gebouw waarin de Entrepôt du Congo is gevestigd, is één van de oudste op de Vlaamsekaai. Het kent een gekleurde geschiedenis die de moeite waard is kort te belichten.

Na het slopen van de Spaanse wallen en het Zuidkasteel in de jaren 70 van de 19de eeuw werden er drie dokken gegraven op het Zuid. Op de voorgevel staat nog steeds de benaming van de eerste eigenaar, Brouwerij Brys Bornem. De biertonnen werden per binnenschip aangevoerd uit Bornem en dan opgeslagen in het magazijn in De Burburestraat. In het gebouw huisde de administratie.

Tijdens het Interbellum werd het de hoofdzetel van een koffiemakelaar. Na de Tweede Wereldoorlog werd het getransformeerd tot een opslagplaats voor olie en benzine.

Het dempen van de Zuiderdokken in 1967 en het slopen van de hippodroom luidde de teloorgang in van het ooit zo majestueuze Zuid. De dokken werden grotendeels gevuld met baggerspecie die Nederlandse aannemers gratis kwamen storten en dit in dezelfde periode dat het gifschandaal van Lekkerkerk werd veroorzaakt. Dat is dan ook de reden waarom de dokken niet terug worden opengelegd.

Rond 1970 werd er terug een piepklein café van gemaakt, genaamd Binnen&Buiten. De vlag dekte de lading. In 1989 ging het failliet. Na een jaar leegstand besloot ik het gebouw zijn vroegere glans terug te geven. Op dat moment gaf het plein nog een desolate en lege aanblik en was de buurt door jarenlange verwaarlozing en leegstand duidelijk achtergesteld.

l’Entrepôt du Congo opende zijn deuren op 17 januari 1991. Diezelfde avond begon de eerste golfoorlog met het spectaculaire bombardement op Bagdad. De opening was om 19 uur gepland, maar dat bleek nogal ambitieus te zijn want er moest nog zeer veel gebeuren. Ik besloot dat echter te benadrukken in plaats van het te verstoppen. Zo kregen alle medewerkers een witte overall aangepast en werd het café volledig leeggemaakt. Op het moment dat het volk begon binnen te stromen, startten wij met het ineenzetten van de tafels, het uitpakken van de stoelen, het verder schilderen van de muren en het afwerken van de toog en dergelijke.

Sinds dag 1 is er zo weinig mogelijk aan het interieur veranderd. Alle mooie café’s uit mijn jeugd waren afgebroken (de Locarno, café d’Ella Pez, de Paôn Royale enz.,) en in een vlaag van nostalgie had ik besloten daar mijn inspiratie te zoeken. Ik wou een stationsbuffet annex brasserie oude stijl. Het moest een terugkeer betekenen naar het oercafé, een plaats waar iedereen zich thuis kan voelen, waar rang, stand, leeftijd of gezindheid van geen tel is. Het doet me plezier dat vele jaren later de Entrepôt nog steeds een begrip en vaste waarde is in Antwerpen.

Wim Erpels

Gevel


Cafe
First floor.
First floor.